الإتقان في علوم القرآن: جلالالدین عبدالرحمن سیوطی
ترجمه: سید مهدی حائری قزوینی
نوع پنجاه و دوم:حقیقت و مجاز قرآن:قسمت پنجم
فصلی در آنچه به اعتباری حقیقت و به اعتبار دیگری مجاز است
و آن موضوعات شرعیه است مانند «صلاه» و «زکات» و «صوم» و «حج» که از لحاظ شرع حقیقت هستند، و از جهت لغت مجاز.
فصلی در واسطه بین حقیقت و مجاز
در سه موردی چنین چیزی گفته شده:
اول: لفظ پیش از بکاربردن، و این قسم در قرآن نیست، و میتوان گفت از این گونه است أوایل سورهها ـ بنا بر قول به اینکه آنها برای اشاره به حروفی هستند که کلامی از آنها ترکیب میشود.
دوم: اطلاع دادن.
سوم: لفظی که در مشاکله بکار رفته است، مانند:
﴿وَمَكَرُواْ وَمَكَرَ ٱللَّهُ﴾ [آلعمران: 54].
﴿وَجَزَٰٓؤُاْ سَيِّئَةٖ سَيِّئَةٞ مِّثۡلُهَا﴾ [الشوری: 40].
بعضی گفتهاند که واسطه بین حقیقت و مجاز میباشند، در شرح بدیعیه ابن جابر گفته: چونکه برای آنچه در آن بکار رفته وضع نشده پس حقیقت نیست، و علاقه معتبری هم نمیباشد پس مجاز نیست.
میگویم: بنظر میرسد که مجاز است، و علاقه همان مصاحبت میباشد.
خاتمه
مجازِ مجاز اصطلاحی است چنین که: مجاز گرفته شده از حقیقت را نسبت به مجاز دیگری به منزله حقیقت قرار دهند، پس با مجاز اولی از دومی تجوز شود به جهت ارتباط بین آن دو، مانند فرموده خدای تعالی:
﴿لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا﴾ [البقرة: 235].
«لیکن وعده زناشویی به آنها ندهید».
که مجاز است از مجازی دیگر، چونکه نزدیکی را از روزی مجاز «سر» خواندهاند که غالبا به طور مخفیانه انجام میشود، و عقد را نیز مجازاً «سر» نامیدهاند، چونکه مسبب از آن خداست، پس مصحح مجاز اولی ملازمه، و دومی سببیت است، و معنی چنین میشود: «وعده عقد ازدواج به آنها ندهید».
و همچنین فرموده خداوند:
﴿وَمَن يَكۡفُرۡ بِٱلۡإِيمَٰنِ فَقَدۡ حَبِطَ عَمَلُهُۥ﴾ [المائدة :5].
﴿لَآ إِلَٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ﴾ [الصافات: 35].
مجاز است از تصدیق قلبی به مدلول این جمله و علاقه سببیت، چونکه توحید زبان مسبب از توحید دل است، و تعبیر به «لا إله الا الله» از وحدانیت از باب مجاز تعبیر به قول از مقولفیه میباشد.
و از این گونه برشمرده ابن السید فرموده خداوند:
﴿أَنزَلۡنَا عَلَيۡكُمۡ لِبَاسٗا﴾ [الأعراف: 26].
را که آنچه بر مردم نازل شده خود لباس نیست بلکه آبی که پرورش دهنده گیاه است که از آن گیاه رشتههایی که لباس از آن تهیه میشود، آن آب را فرو فرستاده است.
برچسبها: عربی, قواعدعربی, صرف ونحو, حروف


