توجه به شيوه عزادارى در ايام محرم‏

20 رقم مى‏شود عزادارى كرد. سينه زدن داريم. دسته‏جات داريم. شعارهاى كربلا داريم. اين 20 رقم عزادارى كن كه اتفاقاً ما از اين عزادارى‏ها مى‏توانيم بهانه داشته باشيم. دانماركى كه در روزنامه‏هايش كاريكاتور پيغمبر را كشيدند، مى‏گفت: روز عاشورا چهل هزار تا شيعه براى عزاى امام حسين جمع مى‏شوند. در خيابان‏هاى وسط دانمارك پايتخت مى‏روند، مى‏گفت: جمعيت‏هاى اروپا هم نگاه مى‏كند. مى‏گويد: اينها چيست؟ گفتم: خوب چه؟ گفتند: خوب ما عزادارى مى‏كنيم، به اينها نمى‏گوييم: چيست؟ گفتم: خوب يك نامه بنويسيد. كه ما يك امام حسينى داشتيم. ايشان خواستند از ايشان بيعت بگيرند. ايشان گفت: سر به نى مى‏دهم، سر جلوى ظالم خم نمى‏كنم. زير سم اسب مى‏روم، زير بار زور نمى‏روم. بگوييد: امام حسين چه كسى بود، به زبان دانماركى ترجمه كنيد، همينطور كه مى‏رويد اين را به تماشاچيان بدهيد. مكتبتان را معرفى كنيد. ما بايد مكتب خودمان را به عاشورا معرفى كنيم. عاشورا اهرم خوبى است. عاشورا انرژى هسته‏اى است. كدام كشور يك كسى را دارد كه بگويد: يا حسين! هفتاد ميليون سياه پوش در خيابان بريزند؟ بدون اضافه‏كار، بدون مأموريت، بدون مرخصى، با عشق، يك يا حسين بگو هفتاد ميليون نفر آدم در خيابان مى‏ريزد. خوب از اين انرژى بايد استفاده كرد. حالا ما اين را به چه تبديل مى‏كنيم؟ به علمات آهن سنگين بى‏معنا! بله يكوقت شما يك تابلوهايى درست مى‏كنى.

حالا اينكه مى‏گويم چون نزديك محرم هستيم چند هفته‏ى ديگر، چه اشكال دارد رييس، اين رييس‏هاى هيئت‏ها آدم‏هاى خوب و با عرضه‏اى هستند. از خودشان عرضه نشان بدهند. آقا عوض آهن آلومينيم باشد كه سبك باشد. عوض اردك و كفتر و پر طاووس هم كلمات امام حسين باشد. آخر كلمات امام حسين از اردك بهتر نيست. از كفتر بهتر نيست. يعنى اين هم عقل مى‏خواهد؟ امام حسين روز عاشورا چه گفت؟ فرمود: «هيهات من الذله» زير بار ذلت نمى‏روم. اين را به آلومينيم كن دست جوان بده راه برود. يك جوان هم بگويد: حسين فرمود زير بار ذلت نمى‏روم. اين را در اروپا هم نشان بدهند مى‏گويند: احسنتم چه دينى دارند! ما كلمات امام حسين را محو مى‏كنيم و جاى آن كفتر درست مى‏كنيم. روى آهن درست مى‏كنيم. سنگين درست مى‏كنيم. به پرهاى علامات هم افتخار مى‏كنيم كه علمات هيئت ما چند تا پر دارد؟ ببينيد اين انحراف است، بصيرت نيست.

بصيرت در دين، امكان ندارد كسى دين‏ها را با هم مقايسه كند جز اينكه مسلمان باشد. مسيحى‏ها بالا بروند، پايين بروند محكوم هستند. چون در كتاب مذهبى‏شان نوشتند عيسى عروسى رفت، شراب كم آمد. صاحبخانه خجالت كشيد. حضرت عيسى گفت: خجالت نكش. ظرف‏ها را پر از آب كن من با معجزه همه را شراب مى‏كنم. يعنى پيغمبر شراب ساز! آخر اصلًا امكان دارد يك مسلمانى اين دين را بخواند و گرايش پيدا كند؟ اصلًا يهوديت بالا برود، پايين برود امكان ندارد كسى ... بله ممكن است چهار نفر بى‏بصيرت، خوب بى‏بصيرت را يك سيخ جگر بدهى هرجا بخواهى او را مى‏برى. بى‏بصيرت! بله اين تورات وقتى نوشته، خدا از آسمان پايين آمد با يعقوب كشتى گرفت. تازه يعقوب خدا را زمين مى‏زند. شست پايش را دندان گرفت. گفت: تا مرا بركت ندهى رها نمى‏كنم. خداى كشتى‏گير! بعد خدا گفت: چه اشتباهى كردم آدم را خلق كردم. بعد داد مى‏زند كجايى! آدم پنهان شده بود و او را پيدا نمى‏كرد. آخر اصلًا مى‏شود كسى يهودى شود؟ مى‏شود كسى مسيحى شود؟ بهايى‏ها كه ديگر هيچ! بهايى‏ها ديگر از دستمال كاغذى هم پست‏تر هستند. چون هيچى هيچى هيچى يك ساختگى بافتگى استعمارى است. حالا آنها مبناى دينى دارد تحريف شده است. يا از اول مبنايش كلك بوده است. امكان ندارد كسى اسلام را بشناسد و عاشق نشود. اينهايى كه نسبت به اسلام سنگين هستند نفهميدند. مثل كسى كه كنار علامه طباطبايى راه مى‏رود، نمى‏داند اين چه كسى است و مى‏گذرد. كسى بداند علامه طباطبايى چه كسى است، هركس باشد سلام عليكم! مى‏گويد: سلام‏عليكم. نمى‏داند اين بوعلى سينا است. كسى بفهمد اسلام چيست مگر مى‏شود. ما بصيرت در دين، بصيرت در رهبر، بصيرت در مرجع ...

يكوقتى بحث تقليد بود. گفتم: شما از چه كسى تقليد مى‏كنى؟ اسم يك نفر را برد. گفتم: چطور؟ گفت: ايشان خيلى دقيق است. خيلى دقيق است. خيلى دقيق است. گفتم: دقت يك ارزش است. ولى غير از دقت آيات ديگر هم در قرآن هست. قرآن مى‏فرمايد كه: «تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّه» (انفال/ 60) اين آيه‏ى قرآن است. «تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّه» يعنى دشمن خدا بايد از شما بترسند. اين آقاى دقيق يك پليس سر كوچه را مى‏تواند بترساند؟ گفت: نه! گفتم: پس اين آيه سقوط مى‏كند. به خاطر اينكه شما گفتى: دقيق است. قرآن مى‏گويد: «أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّار» (فتح/ 29) نسبت به كفار بايد شديد و خشن باشد. اين آقا تا آخر عمرش يك تشر مى‏تواند به فلانى بزند؟ گفت: نه! گفتم: پس اين آيه هم سقوط مى‏كند. قرآن مى‏گويد: «لِيَغيظَ بِهِمُ الْكُفَّار» (فتح/ 29) كفار را بايد به غيظ درآورد. اين آقا تا آخر عمرش يك مرتبه يك عكس‏العملى خواهد داشت كه يك مرتبه كافر غيظ كند؟ گفت: نه! گفتم: پس اين آيه هم حذف مى‏شود. ما مى‏آييم همه‏ى قرآن را پامال مى‏كنيم، به خاطر اينكه بگوييم فلانى آدم دقيقى است. پيرمرد اولاد پيغمبر پيش‏نماز مسجد است. ما مخلص اين پيرمرد هستيم. اما اين در سن 85 سالگى نمى‏تواند با جوان‏هاى محله ارتباط برقرار كند. مسجدمان دست يك مشت پيرهايى است، آدم‏هاى خوبى هستند. منتهى همين پير پسر جوان ندارد. داماد طلبه ندارد. شاگرد طلبه ندارد. اين پير نماز مى‏خواند، مسجد را به يك جوان بدهيم. ما گاهى وقت‏ها مى‏گوييم: سيد اولاد پيغمبر است. پير است. پدر و در پدر پيش‏نماز بوده است.

عرض كردم ما به خاطر اينكه آن بصيرت را نداريم يكبار در مرجعيت مى‏گوييم: دقيق است. يك مرتبه در پيش‏نماز مى‏گوييم: پير است. يك مرتبه مثلًا در آن كار مى‏گوييم: خوب حالا به او رحم كنيد. آخر به چه كسى رحم كنيم؟ اين خلاف كرده است. يك جاهايى بايد رحم كرد. ولى يكجاهايى هم بايد خشونت داشت. بصيرت، گاهى آدم شكنجه مى‏شود ولى به صليب سرخ بگويد: من شكنجه نمى‏شوم. «لَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكافِرينَ» اين بصيرت مى‏خواهد. بايد مواظب باشيم. سطحى نگر نباشيم. چه رقم‏عزادارى كنيم؟ بصيرت مى‏خواهد. چه شغلى، چه همسرى، بصيرت مى‏خواهد. صرف اينكه شكلش خوب است عاشقش شدم. پدر آمده به من مى‏گويد: الله اكبر! مى‏گويد: پسرم به من مى‏گويد: آقاجان! من عاشق اين دختر شدم، تو مى‏خواهى مرا عاق كنى، بكن. من بايد با اين ازدواج كنم. ببينيد اين بچه، اين جوان حساب نمى‏كند كه حالا اين لذتى كه از خانم در پارك او را ديده يا در سينما يا در دانشگاه، يا در دبيرستان، اين ازدواج از روى بصيرت نيست. از روى هوس است. آن كسى كه به خاطر شكلش عاشق اين شده است، فردا يك شكل خوشگل‏تر ببيند اين خانم را رها مى‏كند. الآن پدر و مادرش را به خاطر اين رها كرد. خوب از اين خانم خوشگل‏تر نيست. خوب يك خوشگل‏تر پيدا مى‏شود اين را رها مى‏كند. ازدواج‏هاى بدون بصيرت. شغل‏هاى بدون بصيرت! رفاقت‏هاى بدون بصيرت. فيلم‏هاى بدون بصيرت، و الى آخر ...

برنامه درسهايى از قرآن سال 88، بصيرت‏دردين، ص: 7