دین،اخلاق،ادبیات عرب
 
آگاهی وبصیرت

محل درج آگهی و تبلیغات
 
نوشته شده در تاريخ دوشنبه دوازدهم تیر ۱۳۹۶ توسط جعفرکارگزار

راه خودسازى‏

تعبيراتى كه در آيات 33-40 سوره نازعات آمده برنامه جامعى براى خودسازى است:

1- از يك سو به انسان دستور مى‏دهد كه براى درهم شكستن كبر و غرور به آغاز آفرينش خود باز گردد، و ببيند چگونه از نطفه بى‏ارزشى آفريده شده؟

و مى‏دانيم يكى از بزرگترين موانع راه خودسازى همين كبر و غرور است.

2- از سوى ديگر هدايتهاى الهى را به عنوان بهترين زاد و توشه اين راه معرفى مى‏كند، اعم از هدايتهايى كه از طريق وحى و رهنمودهاى انبياء و اولياء سر چشمه مى‏گيرد، و هدايتهايى كه از طريق عقل و بررسى قوانين و نظامات عالم تكوين حاصل مى‏شود.

3- سپس به انسان دستور مى‏دهد كه به غذاى جسمانيش خوب بنگرد، چشمانش را بگشايد و ببيند اين خالق رحيم و مهربان چگونه انواع مواد غذايى دانه‏ها و ميوه‏ها را از اين خاك تيره براى او آفريده، و در برابر ربوبيتش سر تعظيم فرود آورد نه تنها به ساختمان تكوينى اين مواد غذايى بنگرد، بلكه چگونگى تحصيل آن را نيز مورد توجه قرار دهد چرا كه غذاى پاك و حلال يكى از پايه‏هاى مهم خودسازى است.

4- به طريق اولى بايد به غذاى روحش بنگرد كه از كدامين سر چشمه تراوش كرده سر چشمه‏اى پاك يا آلوده؟ چرا كه تعليمات ناسالم و تبليغات گمراه كننده همچون غذاى مسمومى است كه حيات معنوى انسان را به خطر مى‏افكند.

عجب اينكه بعضى از مردم در مورد غذاى جسم بسيار سختگير و موشكافند، ولى در غذاى روحشان بى‏اعتنا، هر كتاب فاسد و مفسدى را مى‏خوانند، به هر گونه تعليمات گمراه كننده گوش فرامى‏دهند، و براى غذاى روحشان هيچ قيد و شرطى قائل نيستند.

در حديثى از امير مؤمنان على ع مى‏خوانيم:

ما لى ارى الناس اذا قرب اليهم الطعام ليلا تكلفوا انارة المصابيح، ليبصروا ما يدخلون بطونهم، و لا يهتمون بغذاء النفس، بان ينيروا مصابيح البابهم بالعلم، ليسلموا من‏ لواحق الجهالة و الذنوب، فى اعتقاداتهم و اعمالهم:

" براى چيست كه مى‏بينم مردم را هنگامى كه در شب طعامى نزدشان حاضر كنند حتما چراغ مى‏افروزند تا ببينند چه غذايى در شكم خود وارد مى‏سازند؟

ولى به غذاى روحشان اهميت نمى‏دهند، و چراغ عقل را به وسيله علم روشن نمى‏سازند، تا از عوارض جهالت و گناهان در اعتقادات و اعمال سالم بمانند".

نظير همين معنى را فرزندش امام مجتبى ع فرموده:

عجبت لمن يتفكر فى ماكوله، كيف لا يتفكر فى معقوله، فيجنب بطنه ما يؤذيه، و يودع صدره ما يرديه‏

:" عجب دارم از آنها كه به غذاى جسم خود مى‏انديشند، اما در غذاى روح دقت نمى‏كنند، خوراك زيانبار را از شكم خود دور مى‏دارند، اما قلب را با مطالب مهلك آكنده مى‏كنند

5- بعد به خاطر بياورد كه صيحه گوش‏خراش محشر همه را از خواب مرگ بيدار مى‏كند، و انسان را در برابر اعمالش قرار مى‏دهد و آن چنان اوضاع محشر هولناك است كه انسان عزيزترين عزيزانش را فراموش مى‏كند، بايد بينديشد آيا امروز كارى مى‏كند كه در آن روز چهره‏اى خندان و مسرور و نورانى داشته باشد، يا چهره‏اى زشت و عبوس و تاريك؟ و از هم اكنون خود را براى آن روز آماده كند.

 

 


برچسب‌ها: خودسازی, قرب
.: Weblog Themes By Pichak :.





در اين وبلاگ
در كل اينترنت
چاپ این صفحه
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک