آغاز موسیقی درمانی و اهداف موسیقی درمانگر برای کودکان

آغاز موسیقی درمانی به چه زمانی بر می‌گردد؟

آغاز موسیقی درمانیبه عنوان یک حرفه، به سال ۱۹۵۰ در ایالات متحده ی آمریکا بر می‌گردد و در نتیجه ی کارهایی که بر روی سربازان و جانبازانی که بر اثر صدمات مربوط به جنگ جهانی دوم در بیمارستان بستری بودند، به وجود آمد. موسیقی برای این سربازان اجرا می‌شد تا در ارتقای روحیه ی آن ها، توانبخشی جسمانی و بهبود سلامت اجتماعی و احساسی آن ها موثر باشد. اگرچه شواهدی مبنی بر قدرت و ارزش موسیقی در همه ی فرهنگ ها و در طول هزاران سال وجود دارد؛ در مورد آغاز موسیقی درمانی– البته نه به عنوان یک حرفه- می‌توان به مستندات زیادی اشاره نمود. برای مثال، حضرت داوود برای تسکین دادن روح، از چنگ نواختن استفاده می‌کرد؛ در مصر، آهنگ های خاصی به طور قانونی در آموزش افراد جوان وضع شده بود تا تقوا و اخلاقیات و سیرت آن ها را بهبود بخشد؛ فیثاغورس، بعضی از ناهنجاری های ذهنی خاص را به وسیله ی موسیقی قابل درمان می‌دانست؛ زنوکراتیس، دیوانگان را به وسیله ی صداهای ملودیک و خوش آوا مداوا می‌کرد؛ اسکلوپیاد توسط یک ترومپت به درمان ناشنوایی فائق آمد. موسیقی درمانی در تحقیقات و علوم پزشکی، از سال ۱۹۵۰ – که آغاز موسیقی درمانیبه عنوان یک حرفه به حساب می‌آید- تاکنون رشد قابل ملاحظه ای داشته است و امروزه در جامعه ی پزشکی به عنوان یک حرفه ی قوی و پر رونق و در حال پیشرفت شناخته می‌شود.

آغاز موسیقی درمانی در کودکان

تقریبا ۲۶% از موسیقی درمانگر هایی که دارای برد تخصصی یا گواهی معالجه هستند، بر روی کودکان کار می‌کنند. برای مثال، کودکانی که کودکانی که از اتیسم یا ناتوانی های ذهنی و تاخیرات رشدی رنج می‌برند. در مورد کودکان، از آغاز موسیقی درمانی تا کنون معمولا سه ناحیه ی هدف برای افزایش عملکرد شناختی، حرکتی، اجتماعی، ارتباطی، موسیقایی و احساسی در کودکان ناتوان در نظر گرفته می‌شود: آموزشی، توانبخشی و رشدی (یا توسعه ای). موسیقی درمانگر ها با تیم درمانی خود – که متشکل از افراد مختلف با رشته ها و تخصص های مختلف است- برای رسیدن به این اهداف به طور تنگاتنگی کار می‌کنند. این تیم می‌بایست آشنا به اطلاعات روانشناسانه، رشدی و پزشکی مربوط به هر گونه اختلال یا ناتوانی باشد. موسیقی درمانگر ها با کودکان از نخستین سال های کودکی تا کودکان مدرسه ای کار درمانی انجام می‌دهند. فرآیند درمان، برای اختلالاتی همچون اتیسم، فلج مغزی، تاخیرات رشدی، آسیب های ناشی از سوختگی، آسیب های تروماتیک مغز (آسیب های پس از سانحه و ضربه ی وارده به مغز) و سایر اختلالات نوروژیکی (عصبی) انجام می‌گردد.

دوره ی پسا آغاز موسیقی درمانی و اهداف آموزشیِ آن در مورد کودکان: اهداف آموزشی موسیقی درمانی، مدتی پس از دوران اولیه ی آغاز موسیقی درمانی، بر روی توسعه ی کودکان از نظر آکادمیک تمرکز دارد. این اهداف مربوط به توانایی های جسمی، شناختی و اجتماعی می‌شود.  برای مثال، استفاده از یک وسیله ی کمک آموزش موسیقایی برای آموزش شماره ی تلفن و آدرس کودک، تمرینات مربوط به آموزش رنگ ها و شکل ها به وسیله ی پر کردن جای خالی یک آهنگ، انجام حرکات خلاقانه به وسیله ی موسیقی یا تمرینات مهارت های اجتماعی با شرکت کردن در یک گروه که از ابزارهای موسیقی مختلف استفاده می‌کنند.

دوره ی پسا آغاز موسیقی درمانی و اهداف توانبخشیِ آن در مورد کودکان: اهداف توانبخشیِ موسیقی درمانی، پس از دوران اولیه ی آغاز موسیقی درمانی، بر روی استراتژی های جبرانی (بازسازی) یا ترمیمی، برای بهبود حرکت، تنفس، قرار گیری وضعیت بدن و ادراکات حسی کار می‌کند. برای مثال، با استفاده از تحریک شنوایی ریتمیک (RAS)، نحوه ی راه رفتن را به کسی که قبلا می توانسته راه برود اما اخیرا از یک آسیب مغزی تروماتیک (ضربه به مغز یا آسیب پس از سانحه) رنج می‌برد و ناموزون راه می‌رود، می‌توان بازیابی کرد.

دوره ی پسا آغاز موسیقی درمانی و اهداف توسعه ایِ آن در مورد کودکان: اهداف توسعه ای (رشدی) موسیقی درمانی، از همان دوران آغاز موسیقی درمانی، در تلاش برای بهبود بخشیدن به رشد فردی کودکان، با فراهم کردن تجربیات اجتماعی، احساسی و حسی- حرکتیِ معمولی توسط موسیقی می‌باشد. این تجربیات موسیقایی، برای درگیر کردن کودک در تجربه های تفریحی و آسایش گونه ی نرمال، به کار می‌رود. برای مثال، می‌توان به آموزش نحوه ی نواختن یک ساز به کودکان، با استفاده از ابزار های منطبق با بیمار، برای نواختن او در ارکستر مدرسه اشاره کرد

http://redmag.ir/